bip logo
  STRONA GŁÓWNA    NASZE PRZEDSZKOLE    AKTUALNOŚCI    EDUKACJA PRZEZ RUCH    KONTAKT    GALERIA    ORIGAMI  

Autor: Administrator Serwisu
Poniedziałek, 27 Styczeń 2014
Program przeciwdziałania zagrożeniom

Program przeciwdziałania zagrożeniom – Mówię „nie” stanowiący element integralny

programu wychowawczego i profilaktycznego  naszego przedszkola wypracowany przez zespół nauczycieli

Dziecko w wieku przedszkolnym, zwłaszcza w jego początkowej fazie, charakteryzuje się małym zasobem różnorodnych doświadczeń, wąskim zakresem sposobów radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, które mają wpływ na poziom myślenia przyczynowo-skutkowego, w tym niewielką świadomością i zdolnością przewidywania następstw zdarzeń mogących nieść bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia i życia dziecka. W wieku przedszkolnym wiele dzieci ma za sobą pierwsze doświadczenia związane z samodzielnym wychodzeniem na dwór, bez nadzoru osób dorosłych. Nie wszyscy rodzice zdają sobie sprawę z konieczności wyposażenia dziecka w wiedzę dotyczącą zachowania dystansu w kontaktach z osobami, których ono nie zna. Ufność, uległość, brak rozeznania w sposobach nakłaniania dziecka do wchodzenia w relacje z obcą osobą, która wobec dziecka może mieć złe zamiary, powoduje, że dziecko staje się ofiarą różnorodnych form przemocy.

Rozwój dziecka, jego mała samodzielność w identyfikowaniu zagrożeń stawia przed przedszkolem i rodzicami wymaganie związane z wyposażeniem go w umiejętność rozpoznawania niebezpieczeństw, unikania ich, a jeśli zaistnieją – poradzenia sobie z trudną sytuacją. Przedszkole od najwcześniejszych lat powinno uczyć dzieci oceniać sytuacje zagrożenia i jak z nich wybrnąć. Niezwykle ważnym zadaniem jest kształtowanie u dzieci postaw asertywnych, które przejawiają się m.in. w umiejętności mówienia „nie”, oraz postaw ograniczonego zaufania wobec osób nieznajomych.

W planowaniu oddziaływań ukierunkowanych na rozwijanie postaw asertywnych nauczyciele powinni pamiętać również o tym, że zagrożenia mogą wypływać także ze strony osób z najbliższego otoczenia dziecka. Uświadamianie na temat rodzajów niestosownych zachowań osób bliskich, naruszających granice autonomii dziecka, na które nie może wyrażać zgody, jest także obowiązkiem nauczycieli. Rozwiązanie problemu dziecka z poradzeniem sobie w takiej sytuacji jest niezmiernie trudne, lecz absolutnie konieczne, jeśli personel znajdzie się w posiadaniu takiej wiedzy.

Cele ogólne programu:

¾     dostarczenie wiedzy o zagrożeniach,

¾     rozwijanie postaw asertywnych.

Cele szczegółowe programu:

  •  kształtowanie pozytywnego wizerunku własnej osoby, odrębności i niepowtarzalności,
  •   rozwijanie świadomości prawa do autonomii, nietykalności fizycznej,
  •   rozumienie pojęcia „zły dotyk”, prawa do odmowy dotykania przez innych określonych stref ciała,
  •   rozumienie, że osoba miła może być niebezpieczna,
  •   ćwiczenie umiejętności skutecznego odmawiania; rozumienie, że w niektórych sytuacjach trzeba koniecznie powiedzieć „nie”,
  •    rozwijanie świadomości zagrożeń ze strony osób, które nakłaniają do zachowań nieakceptowanych, zakazanych przez rodziców, nauczycieli, kiedy nie ma ich w pobliżu (np. przyjmowanie poczęstunku od nieznanych osób, oddalanie się z obcymi, wchodzenie do ich mieszkania,…). 

Moduły w realizacji programu:

  1. Oto ja! Wiem, kim jestem i jaki jestem.
  2. Wiem, co czuję. Wiem, co ty czujesz.
  3. Znam swoje prawa.
  4. „Zły dotyk” – wiem, co to znaczy.
  5. „Wilk w koziej skórze? – miła osoba o złych zamiarach”.
  6. Potrafię powiedzieć „nie!” Wiem, jak radzić sobie w trudnej sytuacji. Wiem, kto mi pomoże.

Metody w realizacji programu

W realizacji programu wykorzystywane będą różnorodne metody, począwszy od metod aktywizujących, umożliwiających przeżywanie określonych sytuacji, po podające, których celem będzie dostarczenie informacji, instruktażu, jak zachować się w sytuacjach np. zagrożenia, gdy dzieciom brak odpowiedniej wiedzy i doświadczeń. Metody podające zostaną wzmocnione metodami problemowymi i praktycznymi, które dzięki działaniu dziecka pozwolą utrwalić odkryte schematy zachowań w trudnych sytuacjach.

Pomoce i środki dydaktyczne do wykorzystania w realizacji programu:

  •    fotografie dzieci naklejone na kontury sylwet do wpisu cech, zalet poszczególnych dzieci,
  •    sylwety obrazujące mimikę charakterystyczną dla różnych nastrojów, emocji,
  •    ryciny z wizerunkami dzieci różnych płci,
  •   baśnie braci Grimm „Wilk i koźlęta”, „Czerwony Kapturek”,
  •   zdjęcia różnych osób o różnej mimice, wyglądzie, rysunki, historyjki obrazkowe prezentujące zachowania „miłych osób o złych zamiarach”, np. częstowanie słodyczami, zapraszanie na przejażdżkę samochodem, zapraszanie do mieszkania w celu przyjęcia podarunku, oddalenie się z osobą w stroju np. policjanta, otwieranie drzwi tzw. domokrążcy itd.
Realizacja programu przeciwdziałania zagrożeniom – Mówię „nie”

 

Moduły w realizacji programu

 

 

Proponowane formy realizacji i ich cel

Osiągnięcia dziecka/

Dziecko…

Oto ja! Wiem, kim jestem i jaki jestem

1. Określanie zalet, postaw, zachowań charakterystycznych dla swojej osoby w zabawach „Opowiem ci o mnie”, „Poznasz mnie po tym, że jestem…”, rozwijanie poczucia własnej wartości dziecka

 

– jest świadome własnych zalet,

 ma poczucie własnej wartości

Wiem, co czuję. Wiem, co ty czujesz

 

1. Rozpoznawanie i nazywanie nastrojów i stanów emocjonalnych na demonstrowanych fotografiach, sylwetach

2. Określanie możliwych przyczyn danego stanu; poszukiwanie analogii do własnych doświadczeń

3. Zabawy dramowe w odgrywanie sytuacji, w których jestem „radosny”, „wściekły” itd.

 

– potrafi nazywać własne stany emocjonalne i rozpoznawać nastroje oraz

emocje innych,

– potrafi okazać pomoc koledze w sytuacji złego

samopoczucia, zagubienia, strachu,

– potrafi poinformować o

odczuwanym stanie

emocjonalnym bliskie osoby,

– potrafi zabiegać o okazanie

pomocy sobie i tym, którzy w jego odczuciu jej potrzebują

Znam swoje prawa

 

1. Poznanie zapisów Konwencji o Prawach Dziecka

2. Udział w  tworzeniu KODEKSU ZACHOWAŃ PRZEDSZKOLAKA

3. Poznanie wybranych praw dotyczących nietykalności osobistej, wolności od przemocy fizycznej, prawa do pomocy i ochrony

 – zna swoje prawa,

 – zna obowiązki dorosłych w zakresie ochrony i okazywania pomocy dziecku w sytuacji np. odczuwanego zagrożenia, problemu

„Zły dotyk” – wiem, co to znaczy

 

1. Rozmowa na temat nietykalności, wyjaśnienie pojęcia „zły dotyk”, wskazanie stref zakazanych do dotykania

– rozumie pojęcie „zły dotyk”,

– zna swoje prawo do odmowy dotykania określonych stref ciała, jeśli nie jest to związane np. z zabiegami higienicznymi,

wskazaniami lekarskimi do

wykonywania zabiegów

leczniczych,

– potrafi rozróżnić, co jest

dobre, a co złe

„Wilk w koziej skórze? – miła osoba o złych zamiarach”

 

1. Słuchanie baśni np. „Wilk i koźlęta” – uświadomienie roli oddziaływania wyglądu na nabieranie zaufania do osób nieznanych

2. Oglądanie fotografii różnych osób; określanie ich cech charakteru na podstawie wyglądu,

3. Oglądanie i omawianie ilustracji, historyjek obrazkowych prezentujących nakłanianie dzieci przez osoby obce do zachowań zakazanych przez rodziców, nauczycieli – uświadamianie sposobów, jakich mogą użyć osoby obce w stosunku do dziecka, aby zrealizować swój zamiar

 

– rozumie, że osoba o miłej

aparycji może przybierać taki

wizerunek, aby zrealizować złe zamiary,

– potrafi rozpoznać i określić

możliwe zagrożenia ze strony osób obcych, namawiających do zachowań zakazanych przez rodziców, nauczycieli,

– rozumie konieczność

przestrzegania zakazu przyjmowania słodyczy i

innych rzeczy od osób obcych,

– rozumie konieczność

zachowania ostrożności w

kontaktach z obcymi

 

Potrafię powiedzieć „nie!”. Wiem, jak radzić sobie w trudnej sytuacji

1. Rozmowy na temat sposobów reagowania na propozycje składane dzieciom przez obce im osoby

2. Odgrywanie scenek dramowych ukazujących sposoby reagowania na składane propozycje; ćwiczenie kategorycznego odmawiania,

informowania o zdarzeniu osoby bliskie dziecku

– potrafi kategorycznie odmawiać w sytuacji zagrożenia,

– potrafi grzecznie i stanowczo odmówić wpuszczenia obcych

do domu podczas rozmowy

np. przez domofon

– radzi sobie z przejawami złego zainteresowania ze strony dorosłych,

– rozumie konieczność

poinformowania o zaistniałym zdarzeniu rodzica, nauczyciela,

– umie szukać pomocy, zna

numer telefonu na policję

 

 

Akceptacja Rady Rodziców   nastąpiła w dniu 14 stycznia 2014 roku

 





DOSTĘPNE INFORMACJE
AKTUALNOŚCI
2019-10-01 19:58:39
Plan uroczystości
2019-09-10 19:18:40
Zebranie z rodzicami
2019-06-18 10:03:16
Dyżur wakacyjny - karta zgłoszenia dziecka
2019-06-13 19:32:03
Spotkania adaptacyjne
2019-06-04 10:56:10
Muzyka jest w Nas
2019-05-08 19:45:45
Wiosenne Uroczystości
2019-03-02 12:30:43
Zasady rekrutacji do przedszkola
2019-02-14 08:05:49
Harmonogram rekrutacji do przedszkoli
2019-01-05 21:17:01
Styczniowe uroczystości
2018-10-07 17:37:20
post
2018-10-06 19:36:45
Roczny plan pracy
2018-10-06 19:29:53
Programy 2018/2019
2018-09-04 18:34:42
Język angielski w przedszkolu
2018-09-03 19:24:24
Rok Szkolny 2018/2019
2018-06-04 19:27:16
RODO
2017-12-21 17:08:04
Ważne informacje dla Rodziców -nowy rok 2018/2019
2017-06-26 20:59:32
PODZIĘKOWANIA
2017-05-06 19:58:36
Smak Europy
2017-02-06 21:14:54
Miejski Grant Oświatowy 2017
2017-02-06 18:40:58
KORP
[ 1 2 3  ]

Publiczne Przedszkole Nr 8 "PLASTUŚ"
ul.Armii Wojska Polskiego 30
08-400 Garwolin

tel/faks 025 682-35-40
email 1: pp8garwolin@o2.pl
email 2: dyrektor@pp8garwolin.idl.pl



Copyright © 2011 - 2019 Publiczne Przedszkole Nr 8 "PLASTUŚ" Wszelkie prawa zastrzeżone